Κλειδωμένοι πεζόδρομοι στο Αργοστόλι - Όταν το ασθενοφόρο ψάχνει τα κλειδιά

Ένα ερώτημα που έχει τεθεί πολλές φορές από το Kefalonia Press επανέρχεται με ακόμη μεγαλύτερη ένταση, καθώς δεν αφορά πια μια θεωρητική απορία, αλλά μια πραγματικότητα που έχει ήδη καταγραφεί στην πράξη. Η τοποθέτηση κινούμενων μπαρών με λουκέτα στους νέους πεζόδρομους έγινε, προφανώς, για να προστατευθεί ο δημόσιος χώρος από την αυθαίρετη διέλευση και στάθμευση οχημάτων. Όμως το κρίσιμο ερώτημα παραμένει αναπάντητο: όταν χρειαστεί να περάσει ασθενοφόρο ή πυροσβεστικό όχημα, ποιος ακριβώς ανοίγει τη μπάρα και με ποιον τρόπο;

Το ζήτημα δεν είναι καθόλου δευτερεύον. Σύμφωνα με όσα ήδη έχουν γίνει γνωστά, υπήρξαν περιστατικά στα οποία το ΕΚΑΒ δεν μπορούσε να προσεγγίσει άμεσα το σημείο, επειδή βρήκε μπροστά του κλειδωμένες μπάρες. Ακολούθησε αναζήτηση για τα κλειδιά, χωρίς να είναι σαφές ποιος τα έχει, ποιος είναι αρμόδιος να τα παραδώσει και ποιος τελικά έχει την ευθύνη σε μια στιγμή που κάθε λεπτό μετρά. Και το χειρότερο είναι ότι σε ορισμένες περιπτώσεις οι διασώστες αναγκάστηκαν να μεταφέρουν τον ασθενή στα χέρια μέχρι το σημείο όπου βρισκόταν το ασθενοφόρο. Αυτές δεν είναι εικόνες που αρμόζουν σε μια σύγχρονη πόλη, ούτε μπορούν να αντιμετωπίζονται ως λεπτομέρεια του αστικού εξοπλισμού.

Η ουσία είναι απλή και αμείλικτη. Ποιος πρέπει να έχει τα κλειδιά από τις μπάρες; Ένας περίοικος; Και αν εκείνη τη στιγμή λείπει από το σπίτι του ή έχει φύγει εκτός Κεφαλονιάς; Ένας καταστηματάρχης; Το ΕΚΑΒ; Η Πυροσβεστική; Η Αστυνομία; Ο Δήμος; Και αν πράγματι υπάρχει σχέδιο, γιατί δεν έχει ανακοινωθεί με σαφήνεια στους δημότες και, κυρίως, γιατί από τα ίδια τα περιστατικά φαίνεται ότι στην πράξη επικρατεί σύγχυση;

Εδώ δεν μιλάμε για μια θεωρητική αντιπαράθεση ανάμεσα στην ανάγκη των πεζοδρόμων και στην ευκολία των οδηγών. Μιλάμε για την ανάγκη να μην χαθεί ούτε ένα λεπτό όταν υπάρχει επείγον περιστατικό. Οι πεζόδρομοι πρέπει να προστατεύονται, αλλά δεν μπορεί να προστατεύονται με τρόπο που να μετατρέπεται σε εμπόδιο για την πρόσβαση σωστικών οχημάτων. Η πόλη δεν μπορεί να στηρίζεται στην ελπίδα ότι «κάποιος θα βρεθεί» να φέρει το κλειδί την κρίσιμη στιγμή. Η ευθύνη αυτή δεν μπορεί να είναι διάχυτη, αόριστη ή ανεπίσημη. Πρέπει να είναι απολύτως ορισμένη, γνωστή και επιχειρησιακά ελεγμένη.

Γι’ αυτό και το ερώτημα πλέον τίθεται δημόσια και καθαρά: υπάρχει λειτουργικό πρωτόκολλο για τις μπάρες στους πεζόδρομους του Αργοστολίου ή όχι; Αν υπάρχει, ποιοι έχουν πρόσβαση, ποιοι έχουν ενημερωθεί και πώς διασφαλίζεται ότι ασθενοφόρα και πυροσβεστικά δεν θα χάσουν πολύτιμο χρόνο; Αν δεν υπάρχει, τότε ο Δήμος οφείλει να δώσει άμεσα λύση. Γιατί αλλιώς η συζήτηση οδηγείται αναπόφευκτα σε ένα σκληρό αλλά απολύτως λογικό συμπέρασμα: είτε τα κλειδιά πρέπει να βρίσκονται σε μόνιμη και άμεση διάθεση των υπηρεσιών έκτακτης ανάγκης, είτε τα λουκέτα πρέπει να απομακρυνθούν και να γίνει ξεκάθαρο προς όλους τους δημότες ότι δεν παρκάρουμε, δεν κλείνουμε τα στενά και δεν μετατρέπουμε μόνοι μας τον δημόσιο χώρο σε παγίδα.

Οι πολίτες έχουν δικαίωμα να γνωρίζουν πώς λειτουργεί η πόλη τους σε μια ώρα ανάγκης. Και ο Δήμος έχει υποχρέωση να απαντήσει πριν ξαναδούμε διασώστες να κουβαλούν στα χέρια έναν άνθρωπο επειδή κάποιος, κάπου, δεν ήξερε ποιος κρατά το κλειδί.

kefaloniapress.gr