Πάνω από 5.400 γιατροί έφυγαν από την Ελλάδα σε μια πενταετία – Καμπανάκι για το μέλλον του ΕΣΥ

Η έξοδος νέων γιατρών προς το εξωτερικό αποκτά πλέον χαρακτηριστικά δομικής απειλής για το ελληνικό σύστημα υγείας. Τα στοιχεία του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών δείχνουν ότι μέσα σε πέντε χρόνια περισσότεροι από 5.400 γιατροί αναζήτησαν επαγγελματική προοπτική εκτός χώρας, με τον Γιώργο Πατούλη να προειδοποιεί ότι το brain drain υπονομεύει τη μελλοντική επάρκεια του ΕΣΥ.

Μία από τις πιο σοβαρές πληγές που συνεχίζει να ανοίγει για το ελληνικό σύστημα υγείας είναι η διαρροή νέων γιατρών στο εξωτερικό. Σύμφωνα με τα στοιχεία του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών, την περίοδο 2020-2025 περισσότεροι από 5.400 γιατροί εγκατέλειψαν τη χώρα αναζητώντας καλύτερες επαγγελματικές συνθήκες, υψηλότερες αμοιβές και ένα πιο οργανωμένο περιβάλλον εκπαίδευσης και εξέλιξης. Για τον ΙΣΑ, το φαινόμενο δεν είναι απλώς αριθμητικό, αλλά βαθιά στρατηγικό για το μέλλον του ΕΣΥ.

Ο πρόεδρος του ΙΣΑ Γιώργος Πατούλης, μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, τονίζει ότι η μαζική μετανάστευση των νέων γιατρών αποτελεί μία από τις πιο σοβαρές προκλήσεις που αντιμετωπίζει σήμερα η χώρα στον τομέα της υγείας. Όπως επισημαίνει, η Ελλάδα χάνει το πιο δυναμικό, επιστημονικά καταρτισμένο και ελπιδοφόρο κομμάτι του ιατρικού της δυναμικού, γεγονός που εντείνει τις ήδη υπάρχουσες ελλείψεις και θέτει σε κίνδυνο τη βιωσιμότητα του συστήματος.

Τα στοιχεία της πενταετίας

Η εικόνα που αποτυπώνει ο Ιατρικός Σύλλογος Αθηνών είναι αποκαλυπτική. Το 2020 έφυγαν από τη χώρα 901 γιατροί, εκ των οποίων 347 ανειδίκευτοι και 554 ειδικευμένοι, με πρώτη επιλογή την Αγγλία και δεύτερη την Κύπρο. Το 2021 ο αριθμός διαμορφώθηκε στους 866, εκ των οποίων 314 ήταν ανειδίκευτοι και 552 ειδικευμένοι, με τις ίδιες δύο χώρες να παραμένουν οι βασικοί προορισμοί.

Το 2022 καταγράφηκαν 808 νέες μετακινήσεις γιατρών προς το εξωτερικό, από τους οποίους 304 ήταν ανειδίκευτοι και 504 ειδικευμένοι. Και πάλι η Αγγλία βρέθηκε στην κορυφή των επιλογών, ενώ ακολούθησαν η Γαλλία, η Γερμανία και η Ελβετία. Το 2023 ο αριθμός παρέμεινε στα ίδια επίπεδα, καθώς άλλοι 808 γιατροί έφυγαν από τη χώρα, με 283 ανειδίκευτους και 525 ειδικευμένους.

Ιδιαίτερα ανησυχητική ήταν η εικόνα του 2024, όταν ο ΙΣΑ εξέδωσε 1.047 πιστοποιητικά για γιατρούς που κατευθύνθηκαν στο εξωτερικό, αριθμός αυξημένος σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια. Από αυτούς, 398 ήταν ανειδίκευτοι και 649 ειδικευμένοι. Το 2025 παρατηρήθηκε μικρή κάμψη, όμως και πάλι έφυγαν 968 γιατροί, εκ των οποίων 384 ανειδίκευτοι και 584 ειδικευμένοι. Η Αγγλία και η Κύπρος παρέμειναν στις πρώτες θέσεις των χωρών επιλογής.

Γιατί φεύγουν οι νέοι γιατροί

Σύμφωνα με τον πρόεδρο του ΙΣΑ, οι νέοι γιατροί δεν εγκαταλείπουν τη χώρα τυχαία. Φεύγουν γιατί αναζητούν αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας, εκπαίδευση υψηλού επιπέδου, σαφή επαγγελματική προοπτική και αμοιβές που να ανταποκρίνονται στην επιστημονική τους αξία. Η εκτίμηση που διατυπώνει είναι σκληρή αλλά σαφής: αν η Ελλάδα δεν διαμορφώσει ένα σύγχρονο και ανταγωνιστικό περιβάλλον, δεν θα μπορέσει να συγκρατήσει τους νέους επιστήμονες και το πρόβλημα θα ξεπεράσει τα όρια του ιατρικού σώματος, αγγίζοντας την ίδια τη βιωσιμότητα του συστήματος υγείας.

Οι παρεμβάσεις που ζητά ο ΙΣΑ

Ο Ιατρικός Σύλλογος Αθηνών υποστηρίζει ότι η αντιστροφή του brain drain δεν μπορεί να επιτευχθεί με γενικές διακηρύξεις, αλλά με συγκεκριμένες πολιτικές. Μεταξύ άλλων, προτείνει αξιοπρεπείς αμοιβές προσαρμοσμένες στα διεθνή δεδομένα, οργανωμένο και σύγχρονο εκπαιδευτικό σύστημα, πλήρη εφαρμογή των rotations και συνεχή αξιολόγηση, διεθνείς συνεργασίες με πανεπιστήμια και φορείς του εξωτερικού, σταθερό επαγγελματικό περιβάλλον χωρίς διαρκείς οικονομικές επιβαρύνσεις και προοπτικές εξέλιξης που θα στηρίζονται στην επιστημονική πρόοδο και όχι στη συγκυρία.

Στην ίδια γραμμή, ο ΙΣΑ ζητά ουσιαστική ενίσχυση των αμοιβών των γιατρών του ΕΣΥ, περισσότερες θέσεις ειδικευομένων, ενίσχυση της εκπαίδευσης και κατάργηση στρεβλώσεων, όπως το clawback, που –κατά τον Σύλλογο– υπονομεύουν τη βιωσιμότητα του ιατρικού επαγγέλματος. Η θέση που διατυπώνεται είναι ότι η λύση δεν μπορεί να είναι η αναζήτηση διεξόδου εκτός συστήματος για τη συμπλήρωση εισοδήματος, αλλά ένα ισχυρό δημόσιο σύστημα υγείας που θα μπορεί να στηρίζεται στις δικές του δυνάμεις.

Από το brain drain στο brain gain

Ο Γιώργος Πατούλης συνδέει το ζήτημα και με μια ευρύτερη αναπτυξιακή στρατηγική για την υγεία. Όπως αναφέρει, η Ελλάδα διαθέτει υψηλού επιπέδου ιατρικό δυναμικό και θα μπορούσε να εξελιχθεί σε διεθνή προορισμό υγείας, αξιοποιώντας ακόμη και τον ιατρικό τουρισμό ως μοχλό ανάπτυξης. Ωστόσο, αυτό προϋποθέτει ποιότητα υπηρεσιών, καλύτερη οργάνωση, διασύνδεση δημόσιου και ιδιωτικού τομέα και, κυρίως, ανθρώπινο δυναμικό που θα παραμένει και θα εξελίσσεται στη χώρα.

Το βασικό μήνυμα που προκύπτει από τα στοιχεία του ΙΣΑ είναι ότι το πρόβλημα έχει πλέον αποκτήσει κρίσιμο βάθος. Η χώρα δεν χάνει απλώς αριθμούς, αλλά γιατρούς με εκπαίδευση, προοπτική και ειδίκευση, την ώρα που το ΕΣΥ αντιμετωπίζει ήδη σοβαρές πιέσεις. Γι’ αυτό και η συζήτηση για το brain drain των γιατρών δεν αφορά μόνο ένα επαγγελματικό κλάδο, αλλά τον ίδιο τον πυρήνα της δημόσιας υγείας τα επόμενα χρόνια.

pelop.gr                    

Κλειδωμένοι πεζόδρομοι στο Αργοστόλι - Όταν το ασθενοφόρο ψάχνει τα κλειδιά

Ένα ερώτημα που έχει τεθεί πολλές φορές από το Kefalonia Press επανέρχεται με ακόμη μεγαλύτερη ένταση, καθώς δεν αφορά πια μια θεωρητική απορία, αλλά μια πραγματικότητα που έχει ήδη καταγραφεί στην πράξη. Η τοποθέτηση κινούμενων μπαρών με λουκέτα στους νέους πεζόδρομους έγινε, προφανώς, για να προστατευθεί ο δημόσιος χώρος από την αυθαίρετη διέλευση και στάθμευση οχημάτων. Όμως το κρίσιμο ερώτημα παραμένει αναπάντητο: όταν χρειαστεί να περάσει ασθενοφόρο ή πυροσβεστικό όχημα, ποιος ακριβώς ανοίγει τη μπάρα και με ποιον τρόπο;

Το ζήτημα δεν είναι καθόλου δευτερεύον. Σύμφωνα με όσα ήδη έχουν γίνει γνωστά, υπήρξαν περιστατικά στα οποία το ΕΚΑΒ δεν μπορούσε να προσεγγίσει άμεσα το σημείο, επειδή βρήκε μπροστά του κλειδωμένες μπάρες. Ακολούθησε αναζήτηση για τα κλειδιά, χωρίς να είναι σαφές ποιος τα έχει, ποιος είναι αρμόδιος να τα παραδώσει και ποιος τελικά έχει την ευθύνη σε μια στιγμή που κάθε λεπτό μετρά. Και το χειρότερο είναι ότι σε ορισμένες περιπτώσεις οι διασώστες αναγκάστηκαν να μεταφέρουν τον ασθενή στα χέρια μέχρι το σημείο όπου βρισκόταν το ασθενοφόρο. Αυτές δεν είναι εικόνες που αρμόζουν σε μια σύγχρονη πόλη, ούτε μπορούν να αντιμετωπίζονται ως λεπτομέρεια του αστικού εξοπλισμού.

Η ουσία είναι απλή και αμείλικτη. Ποιος πρέπει να έχει τα κλειδιά από τις μπάρες; Ένας περίοικος; Και αν εκείνη τη στιγμή λείπει από το σπίτι του ή έχει φύγει εκτός Κεφαλονιάς; Ένας καταστηματάρχης; Το ΕΚΑΒ; Η Πυροσβεστική; Η Αστυνομία; Ο Δήμος; Και αν πράγματι υπάρχει σχέδιο, γιατί δεν έχει ανακοινωθεί με σαφήνεια στους δημότες και, κυρίως, γιατί από τα ίδια τα περιστατικά φαίνεται ότι στην πράξη επικρατεί σύγχυση;

Εδώ δεν μιλάμε για μια θεωρητική αντιπαράθεση ανάμεσα στην ανάγκη των πεζοδρόμων και στην ευκολία των οδηγών. Μιλάμε για την ανάγκη να μην χαθεί ούτε ένα λεπτό όταν υπάρχει επείγον περιστατικό. Οι πεζόδρομοι πρέπει να προστατεύονται, αλλά δεν μπορεί να προστατεύονται με τρόπο που να μετατρέπεται σε εμπόδιο για την πρόσβαση σωστικών οχημάτων. Η πόλη δεν μπορεί να στηρίζεται στην ελπίδα ότι «κάποιος θα βρεθεί» να φέρει το κλειδί την κρίσιμη στιγμή. Η ευθύνη αυτή δεν μπορεί να είναι διάχυτη, αόριστη ή ανεπίσημη. Πρέπει να είναι απολύτως ορισμένη, γνωστή και επιχειρησιακά ελεγμένη.

Γι’ αυτό και το ερώτημα πλέον τίθεται δημόσια και καθαρά: υπάρχει λειτουργικό πρωτόκολλο για τις μπάρες στους πεζόδρομους του Αργοστολίου ή όχι; Αν υπάρχει, ποιοι έχουν πρόσβαση, ποιοι έχουν ενημερωθεί και πώς διασφαλίζεται ότι ασθενοφόρα και πυροσβεστικά δεν θα χάσουν πολύτιμο χρόνο; Αν δεν υπάρχει, τότε ο Δήμος οφείλει να δώσει άμεσα λύση. Γιατί αλλιώς η συζήτηση οδηγείται αναπόφευκτα σε ένα σκληρό αλλά απολύτως λογικό συμπέρασμα: είτε τα κλειδιά πρέπει να βρίσκονται σε μόνιμη και άμεση διάθεση των υπηρεσιών έκτακτης ανάγκης, είτε τα λουκέτα πρέπει να απομακρυνθούν και να γίνει ξεκάθαρο προς όλους τους δημότες ότι δεν παρκάρουμε, δεν κλείνουμε τα στενά και δεν μετατρέπουμε μόνοι μας τον δημόσιο χώρο σε παγίδα.

Οι πολίτες έχουν δικαίωμα να γνωρίζουν πώς λειτουργεί η πόλη τους σε μια ώρα ανάγκης. Και ο Δήμος έχει υποχρέωση να απαντήσει πριν ξαναδούμε διασώστες να κουβαλούν στα χέρια έναν άνθρωπο επειδή κάποιος, κάπου, δεν ήξερε ποιος κρατά το κλειδί.

kefaloniapress.gr                    

Η Fraport ευθύνεται για τις αεροδιακομιδές που δεν έγιναν

Απάντηση του υπουργείου Υγείας σε ερώτηση Δ. Μπιάγκη

Στη διαχειρίστρια εταιρεία του αεροδρομίου «Ι. Καποδίστριας», αποδίδει το Υπουργείο Υγείας τις ευθύνες για τις αεροδιακομιδές που δεν πραγματοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια της αναστολής λειτουργίας του αεροδρομίου.

Σύμφωνα με την απάντηση του Υπουργείου, και οι τρεις αεροδιακομιδές έγιναν αποδεκτές από το ΕΚΑΒ, ωστόσο δεν κατέστη δυνατό να υλοποιηθούν κατά τις νυχτερινές ώρες. Όπως αναφέρεται, αυτό συνέβη λόγω τεχνικών και επιχειρησιακών περιορισμών, και ειδικότερα εξαιτίας της έλλειψης φωτισμού στο διάδρομο, περιορισμοί που –κατά το Υπουργείο– τέθηκαν από τη διαχειρίστρια εταιρεία του αεροδρομίου και γνωστοποιήθηκαν τόσο στο ΕΚΑΒ όσο και στο Γενικό Επιτελείο Αεροπορίας για λόγους ασφάλειας πτήσεων.

Υπενθυμίζεται ότι η ίδια εταιρεία, σε απαντητική επιστολή που είχε αποστείλει στις 22 Ιανουαρίου 2026, ανέφερε ότι αποδεχόταν τα αιτήματα για τις συγκεκριμένες αεροδιακομιδές και ότι το αεροδρόμιο ενεργοποιήθηκε άμεσα όποτε αυτό ζητήθηκε, σύμφωνα με το προβλεπόμενο πρωτόκολλο.

Οι αντικρουόμενες αυτές εκδοχές αφήνουν μέχρι σήμερα αναπάντητα ερωτήματα για το τι ακριβώς συνέβη και ποιος φέρει την τελική ευθύνη.

enimerosi.com                    

Ελβετίδα ευχαριστεί το δήμαρχο Λειψών και το ΕΣΥ για το παιδί της – Η επιστολή

Τι σχολιάζει για το ΕΣΥ η Ελβετίδα μητέρα.

Τις ευχαριστίες της προς το δήμαρχο Λειψών και το ΕΣΥ εκφράζει μία μητέρα από την Ελβετία. Η Μαρία Πινάρντι στην επιστολή της προς τον δήμαρχο Λειψών Φώτη Μάγκο δηλώνει «βαθιά συγκινημένη και θετικά έκπληκτη». Όλα ξεκίνησαν όταν ο 12χρονος γιος της, ενώ βρίσκονταν πριν από μερικές εβδομάδες στο νησί, διαγνώστηκε από τον αγροτικό γιατρό των Λειψών, ως άτομο με σακχαρώδη διαβήτη.

Μέχρι τότε η μητέρα και η οικογένειά του μικρού αγοριού δεν γνώριζε κάτι τέτοιο. Το γεγονός προκάλεσε άμεση κινητοποίηση των μηχανισμών του υπουργείου Υγείας και ο 12χρονος μεταφέρθηκε με ασφάλεια αρχικά με πλωτό σκάφος από τους Λειψούς στο Νοσοκομείο της Λέρου και από εκεί με ελικόπτερο Σινούκ στη Ρόδο, όπου έλαβε την απαραίτητη φροντίδα.

Όπως σημειώνει ο δήμαρχος των Λειψών, στην επιστολή, που έφθασε από την Ελβετία στον ίδιο, η Μαρία Πινάρντι, μητέρα του 12χρονου Κάρλο αναφέρει μεταξύ άλλων ότι στην Ελλάδα υπάρχουν εξαιρετικά ικανοί γιατροί. Σε μια χώρα όπου το εθνικό σύστημα υγείας δεν κοιτάζει το πορτοφόλι του ασθενή, αλλά τον ίδιο τον άνθρωπο.

Πριν λίγες εβδομάδες, στους Λειψούς, ο αγροτικός γιατρός Γιώργος Γρηγοράκος διέγνωσε σακχαρώδη διαβήτη σε ένα παιδί που ούτε το ίδιο ούτε η μητέρα του γνώριζαν μέχρι πρότινος ότι έπασχε.

Τέτοιες στιγμές δείχνουν την αξία της ανθρώπινης ζωής και τη δύναμη των ανθρώπων που υπηρετούν με αφοσίωση το λειτούργημά τους - καταλήγει ο δήμαρχος Λειψών.

Στην ίδια επιστολή, σύμφωνα με το ΑΠΕ-ΜΠΕ η Μαρία Πινάρντι δεν ξεχνά να ευχαριστήσει τους Λειψιώτες που συμπαραστάθηκαν με κάθε τρόπο σε αυτόν τον αγώνα που έδωσαν αυτές τις μέρες εκείνη και ο Κάρλο.

Η επιστολή της Μαρίας Πινάρντι

«Αγαπητέ Φώτη,

σου γράφω αυτές τις γραμμές στα γερμανικά, αλλά θα τις μεταφράσει ο δικηγόρος μου στα ελληνικά. Θα ήθελα να σε ευχαριστήσω από καρδιάς, όπως και τόσους πολλούς ανθρώπους από τους Λειψούς. Όλοι σας μας στηρίξατε απίστευτα κατά τη διάρκεια του σοβαρού προβλήματος υγείας του Κάρλο.

Και όταν λέω «απίστευτα», το εννοώ πραγματικά. Έμεινα βαθιά συγκινημένη και θετικά έκπληκτη από το πόσο μεγάλη ήταν η συμπαράσταση και πόσες φορές ένιωσα έμπρακτα τη βοήθειά σας. Εσύ, Φώτη, μίλησες μαζί μου πολλές φορές και φρόντισες προσωπικά να μπορέσουμε να επισκεφθούμε μια ειδικό γιατρό - αντιλήφθηκα πόσο δύσκολο ήταν αυτό μέσα σε τόσο λίγο χρόνο, καθώς είχες να αντιμετωπίσεις και πολλές αρνήσεις. Και όλα αυτά, ενώ ουσιαστικά γνωριζόμασταν μόνο από ένα «γεια».

Και μετά οι άνθρωποι των Λειψών: για παράδειγμα, μια οικογένεια που βρισκόταν τυχαία στη Ρόδο ήρθε να μας επισκεφθεί και μας έφερε πολλές φορές φρέσκο, σπιτικό φαγητό, για να έχουμε «κάτι υγιεινό».

Πολλοί φίλοι και γνωστοί από τους Λειψούς μας έστελναν συνεχώς μηνύματα, ρωτούσαν πώς είμαστε και μας προσέφεραν τη βοήθειά τους. Ήξεραν ότι αναγκαστήκαμε να φύγουμε σχεδόν άρον-άρον από το ενοικιαζόμενο στούντιο για να πάμε στο νοσοκομείο. Μάλιστα, μας έστειλαν επειγόντως κάτι απαραίτητο με κούριερ μέσω πλοίου, ώστε να το πάρουμε μαζί μας στην Ελβετία (όταν ετοίμαζα βιαστικά τα πράγματα, δεν γνώριζα ότι θα καταλήγαμε στην Ελβετία και όχι ξανά στους Λειψούς).

Τέτοια προθυμία για βοήθεια και ανθρώπινη ζεστασιά δεν έχω ξαναζήσει - με συγκίνησε βαθιά. Ακόμη και το γεγονός ότι στο νοσοκομείο των Λειψών ο γιατρός Γεώργιος αντιμετώπισε άμεσα και σωστά την κατάσταση και οργάνωσε αμέσως τη μεταφορά στη Ρόδο ήταν μοναδικό. Δεν έχω λόγια - μόνο ευγνωμοσύνη.

Η μεταφορά ήταν επίσης εντυπωσιακή: με ασθενοφόρο στο λιμάνι, με στρατιωτικό πλοίο στη Λέρο και από εκεί με στρατιωτικό ελικόπτερο στη Ρόδο. Παρά το σοκ και τη δραματικότητα της κατάστασης, όλοι ήταν εξαιρετικά καλοί, υποστηρικτικοί και χαμογελαστοί με τον Κάρλο - έτσι έχει κρατήσει μια θετική ανάμνηση από όλο αυτό. Αν θέλεις, μπορώ να σου στείλω και φωτογραφίες.

Ως Ελβετίδα, έμεινα πραγματικά έκπληκτη από το πόσο καλά λειτουργεί η υγειονομική περίθαλψη σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης - και κυρίως από το ότι όλα γίνονται για το καλό του παιδιού και της μητέρας. Το κόστος δεν φαινόταν να είναι προτεραιότητα, όπως έχω συνηθίσει στην Ελβετία. Απλώς ενεργήσατε άμεσα.

Στο νοσοκομείο της Ρόδου ξεκίνησε η διαδικασία για την επιστροφή μας στην Ελβετία. Εκεί συνειδητοποίησα για πρώτη φορά πόσο διαφορετικά λειτουργεί η «Ελβετία»: αρχικά υπήρξε συζήτηση - σχεδόν διαφωνία - μεταξύ των γιατρών για το αν ο Κάρλο μπορούσε να ταξιδέψει μόνος ή αν έπρεπε να τον παραλάβουν. Οι ελληνίδες γιατροί του παιδιατρικού νοσοκομείου επέμεναν ότι πρέπει να μεταφερθεί μαζί με εμένα. Από την άλλη, οι ελβετικές αρχές προσπαθούσαν να επιβάλουν μια πιο οικονομική λύση.

Έφτασαν στο σημείο να κάνουν μια νεαρή γιατρό να δακρύσει, ενώ η υπεύθυνη επαναλάμβανε συνεχώς στα αγγλικά: «Πρέπει να μεταφερθεί με τη μητέρα του - τελεία». Όλο αυτό ήταν πολύ δύσκολο για μένα να το παρακολουθώ.

Οι γιατροί στη Ρόδο μου είπαν τότε: «Τώρα καταλαβαίνουμε γιατί είστε τόσο πλούσιοι στην Ελβετία - κάνετε τα πάντα για να εξοικονομήσετε χρήματα. Αλλά εις βάρος των ασθενών». Τελικά, η ασφάλειά μας μας μετέφερε στην Ελβετία, αλλά μόνο επειδή οι Έλληνες γιατροί επέμειναν τόσο δυναμικά υπέρ μας.

Σου τα αναφέρω όλα αυτά γιατί γνωρίζω ότι είσαι πολιτικός και φαντάζομαι ότι το ελληνικό σύστημα υγείας συχνά δέχεται κριτική. Εγώ, ως Ελβετίδα, μπορώ μόνο να πω ένα μεγάλο «ευχαριστώ» σε εσένα και σε όλους τους εμπλεκόμενους. Δεν θα περίμενα ποτέ ότι θα μας βοηθούσαν τόσο γρήγορα, τόσο απλά και τόσο ανθρώπινα.

Ακόμη και μέσα στο νοσοκομείο, ο Κάρλο αντιμετωπίστηκε με μεγάλη ελαστικότητα - μπορούσε να επιλέγει τι θα φάει, να κοιμάται περισσότερο κλπ. Και απέναντι σε εμένα όλοι έδειξαν μεγάλη κατανόηση, παρόλο που ήμουν συχνά εξαντλημένη και ψυχολογικά φορτισμένη.

Κλείνοντας, θέλω να πω ότι τελικά μας παρέλαβε από τη Ρόδο μια πολύ ευγενική ομάδα από την Ελβετία, που μας έκανε να ξεχάσουμε τις δυσκολίες. Η συνεργασία τους με το νοσοκομείο της Ρόδου ήταν επίσης εξαιρετική. Ωστόσο, παραμένει μια πικρή γεύση, καθώς φαίνεται ότι χωρίς την επιμονή των Ελλήνων γιατρών, δεν θα είχαμε λάβει την ίδια βοήθεια.

Έχω πλέον μάθει ότι δεν είμαι η μόνη που έχει ζήσει κάτι τέτοιο. Υπάρχουν και άλλοι Ελβετοί που, παρά την ασφάλισή τους, δυσκολεύονται να επαναπατριστούν μετά από ιατρικό περιστατικό στο εξωτερικό.

Ελπίζω σύντομα να επιστρέψουμε υγιείς στους Λειψούς, ώστε να μπορέσουμε να σε ευχαριστήσουμε και από κοντά, όπως και όλους όσοι μας βοήθησαν τόσο πολύ.

Με θερμούς χαιρετισμούς,

Μαρία»

healthstat.gr