Χιλιάδες είναι τα κενά σε γιατρούς, αλλά και σε νοσηλευτικό προσωπικό του ΕΣΥ. Αν δεν αλλάξει κάτι άμεσα, θα αδειάσουν τα νοσοκομεία από νοσηλευτές και διασώστες του ΕΚΑΒ
Στα νιάτα μου (θα καταλάβεις αμέσως την ηλικία μου) ο διορισμός στο δημόσιο ήταν στόχος ζωής. Το “εισιτήριο” για μια ασφαλή ζωή, αφού άπαξ και καθόσουν στη θέση, δεν σηκωνόσουν μέχρι την συνταξιοδότηση.
Οριακά με θεωρούσαν “προβληματική” που αρνούμουν πεισματικά να περάσω δεκαετίες σε μια ατελείωτη “λούπα”, δηλαδή κάνοντας τα ίδια και τα ίδια.
Βλέπεις, έτσι είχα στο μυαλό μου το δημόσιο. Δεν ήταν, αλλά έγινε. Και αυτός είναι ο λόγος που σήμερα είναι πολλοί αυτοί που αρνούνται το Δημόσιο.
Όχι μόνο ως προοπτική, αλλά και ως πραγματικότητα: αρνούνται διορισμούς.
Ένας από τους τομείς που πλήττονται περισσότερο είναι αυτός της δημόσιας υγείας.
Πέραν της υποστελέχωσης σε γιατρούς, υπάρχει τεράστιο πρόβλημα με το νοσηλευτικό προσωπικό, δηλαδή τους απόφοιτους από τα τμήματα νοσηλευτικής των πανεπιστημίων ή τους βοηθούς νοσηλευτών και όσων εργάζονται στο ΕΚΑΒ -στο τηλεφωνικό κέντρο ή σε εξειδικευμένες κινητές μονάδες.
Χιλιάδες τα κενά στο νοσηλευτικό προσωπικό της Ελλάδας
Ο διεθνής Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (Organization for Economic Co-operation and Development -OECD) εργάζεται για τη δημιουργία καλύτερων πολιτικών για καλύτερες ζωές.
Όπως αναφέρεται στην ιστοσελίδα του “αξιοποιούμε περισσότερα από 60 χρόνια εμπειρίας και γνώσης για να διαμορφώνουμε πολιτικές που προάγουν την ευημερία και τις ευκαιρίες, βασισμένες στην ισότητα και την ευημερία”.
Στην έκθεση για την υγεία του 2025 για το νοσηλευτικό προσωπικό (βλ. νοσηλευτές, βοηθοί νοσηλευτών, τραυματιοφορείς και τα λοιπά) “που διαδραματίζουν κεντρικό ρόλο στην παροχή υγειονομικής περίθαλψης και αποτελούν την πολυπληθέστερη κατηγορία εργαζομένων στον τομέα της υγείας στις περισσότερες χώρες του ΟΟΣΑ” έδωσε στοιχεία και η Ελλάδα.
Ήταν ωστόσο, ελλιπή, όπως επισημάνθηκε. Χαρακτηριστικά, αναφέρθηκε πως “η Ελλάδα αναφέρει μόνο νοσηλευτές που εργάζονται σε νοσοκομεία, με αποτέλεσμα να υπάρχει υποεκτίμηση”.
Τα δεδομένα αφορούσαν το 2023, με την Ελλάδα να βρίσκεται πολύ κάτω του μέσου όρου του ΟΟΣΑ.
Έχουμε 3,8 νοσηλευτές ανά 1.000 κατοίκους, ενώ ο μέσος όρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι 8,5 και του ΟΟΣΑ 9,2.
Στα νοσοκομεία του ΕΣΥ υπάρχουν περί τους 15.550 μόνιμους, 2.000 επικουρικούς και 2.500 ειδικευόμενους.
15.500 μόνιμοι νοσηλευτές διά 34.399 κλίνες=0,58 νοσηλευτές ανά κλίνη.
Προφανώς και τα μαθηματικά προκαλούν μεγαλύτερη απελπισία, αν ληφθούν υπ’ όψιν μόνο οι μόνιμοι.
Αν βάλουμε στην εξίσωση και τα ιδιωτικά θεραπευτήρια που προτιμώνται από το νοσηλευτικό προσωπικό, η κατάσταση γίνεται ακόμα χειρότερη.
Οι ελλείψεις είναι πολλές χιλιάδες και τα κενά είναι φύσει αδύνατο να καλυφθούν από τους απόφοιτους των σχολών, που αφενός είναι πολύ λιγότεροι από ό,τι παλαιότερα, αφετέρου προτιμούν να φεύγουν για χώρες του εξωτερικού ή τον ιδιωτικό τομέα που έχει 14 μισθούς το χρόνο, εν αντιθέσει με τους 12 του ΕΣΥ.
Οι πάρα πολλές ελλείψεις μεταφράζονται σε εξουθένωση του υπάρχοντος προσωπικού, αφού παρά την υποστελέχωση κάπως πρέπει να “βγει” η δουλειά.
Μισθολόγιο, στέγη και κόστος ζωής
Επικοινωνήσαμε με τον Σταύρο Παπαδήμα, αντιπρόεδρο του Σωματείου Εργαζομένων ΕΚΑΒ Αθηνών για να ρωτήσουμε αν έχει αλλάξει κάτι, από την τελευταία φορά που καλύψαμε τις τεράστιες ελλείψεις στο Εθνικό Κέντρο Άμεσης Βοήθειας.
Όσα μας είπε και εξηγούν πως το πρόβλημα διογκώνεται -δεν μειώνεται- αφορούν και τη ζοφερή κατάσταση που έχει δημιουργηθεί με το νοσηλευτικό προσωπικό.
«Από το 2010 έως το 2020 σταμάτησαν οι προσλήψεις. Το 2016 έγιναν λίγες βάσει των αναγκών που είχαμε και πλέον υπάρχει το πρόβλημα της αύξησης του κόστους ζωής στην Αττική».
Ενώ παραδοσιακά υπήρχαν πολλοί άνθρωποι που έρχονταν στην Αθήνα για να εργαστούν γενικότερα και ειδικότερα ως νοσηλευτικό προσωπικό «πλέον δεν έρχονται, γιατί είναι τεράστιο το κόστος διαβίωσης. Όλοι ξέρουμε τι γίνεται με τα ενοίκια.
Ο μισθός είναι πολύ χαμηλός και έτσι, υπάρχουν άτομα που δεν αποδέχονται τις μόνιμες θέσεις, κάτι που παλιά δεν υπήρχε.
Παλαιότερα, το να διοριστείς στο δημόσιο ήταν ευκαιρία ζωής. Τώρα, δεν αποδέχονται τις θέσεις.
Η συνέπεια είναι να μένουν πολλά κενά. Ειδικά στην Αττική έχουμε μεγάλο πρόβλημα και με το επικουρικό προσωπικό, πέραν αυτού με το μόνιμο που είναι και το κυρίως ζήτημα.
«Ένας νεοεισελθείς στην υπηρεσία, τον πρώτο χρόνο που θα έχει αυξημένες κρατήσεις, θα πάρει γύρω στα 800 ευρώ. Δεν έρχεται κανείς με αυτά τα χρήματα»
«Δεν νομίζω λοιπόν, πως είναι παράλογο που ζητάμε αύξηση μισθού, ώστε να δοθούν κίνητρα, αλλιώς στα επόμενα χρόνια δεν θα υπάρχει νοσηλευτικό προσωπικό.
Τα τελευταία χρόνια είναι άδειες οι σχολές, γιατί οι συνθήκες είναι σκληρές και το μισθολόγιο πολύ χαμηλό. Είμαστε σε νέο μισθολόγιο, που ήταν προϋπόθεση μνημονιακή. Αν δεν ξεφύγουμε από αυτό, η Ελλάδα θα έχει πρόβλημα στην στελέχωση νοσοκομείων.
Οι νέοι του σήμερα που θα βγουν στην αγορά της εργασίας δεν έχουν όνειρο να γίνουν νοσηλευτές ή διασώστες του ΕΚΑΒ. Έχουν άλλες φιλοδοξίες, οπότε αν δεν δοθούν κίνητρα, θα υπάρξει μεγάλο πρόβλημα στελέχωσης προσωπικού του Εθνικού Συστήματος Υγείας, το οποίο φαίνεται από το 2010.
Το αντιμετωπίζουν οι νοσηλευτές, το αντιμετωπίζει και το ΕΚΑΒ και δη σε απομακρυσμένες, παραμεθόριες, νησιωτικές περιοχές.
Η Ελλάδα έχει λιγότερους από 4.500 διασώστες σε όλη την Ελλάδα, οι οποίοι καλύπτουν από 550 έως 650.000 περιστατικά κάθε χρόνο. «Καλύπτουμε τις ανάγκες και τις ελλείψεις των νοσοκομείων, τα επείγοντα περιστατικά, αεροδιακομιδές, πλωτά, τα πάντα.
Έχουμε περίπου 130 τομείς σε όλη την Ελλάδα.
Θα μπορούσαμε να ανοίξουμε άλλους 20, 30 τομείς και να επεκταθούμε παντού. Για να πετύχουμε την καλύτερη δυνατή κάλυψη σε όλες τις περιοχές που ήδη έχουμε αναπτυχθεί, θα έπρεπε να είμαστε τουλάχιστον 67.000 άτομα.
Χώρες της Ευρώπης, με τον ίδιο πληθυσμό, αλλά λιγότερες γεωγραφικές ιδιομορφίες -δεν έχουν ορεινούς όγκους ή τόσες πολλές νησιωτικές περιοχές-, διαθέτουν το διπλάσιο προσωπικό».
O εγκλωβισμός των διορισμένων στο ΕΣΥ
Πέραν του μεγάλου “αγκαθιού” με την στέγη και φυσικά, τους χαμηλούς μισθούς, έχει αφαιρεθεί από τη γενικότερη εικόνα ένα ακόμα κίνητρο: αυτό της επιστροφής των διορισμένων στον τόπο τους.
Όπως λέει ο κύριος Παπαδήμας «δεν πηγαίνει στην περιφέρεια μόνιμο προσωπικό, πλην των υποχρεωτικών. Δηλαδή, σε λίγα χρόνια θα πηγαίνουν μόνο αστυνομικοί, που υποχρεούνται, λιμενικοί και πυροσβέστες και δεν θα πηγαίνουν γιατροί, δάσκαλοι και νοσηλευτικό προσωπικό, γιατί δεν θα μπορούν να βρίσκουν στέγη και δεν αντέχουν το κόστος διαβίωσης.
Ένα άλλο θέμα είναι πως δεν υπάρχουν οι προϋποθέσεις να μετακινηθούν αυτοί οι άνθρωποι στους τόπους συμφερόντων της καταγωγής τους έπειτα από κάποια χρόνια. Μένουν εγκλωβισμένοι εκεί που διορίζονται και για αυτό δεν αποδέχονται τις θέσεις».
Ας δούμε τα στοιχεία για κάθε ένα από τα προβλήματα που αναδείχθηκαν.
Εκατοντάδες οι κενές θέσεις στα τμήματα νοσηλευτικής
Τα Πανεπιστήμια Τμήματα Νοσηλευτικής έχουν, κάθε χρόνο, 1.400 διαθέσιμες θέσεις. Πέρυσι δεν αξιοποιήθηκαν οι 400, καθώς δεν υπάρχει ενδιαφέρον από τους νέους να ασχοληθούν με ένα επάγγελμα υγείας που αποτελεί πρόκληση για το σώμα και τη ψυχήν.
Επίσης, δεν παρέχονται κίνητρα, μισθολογικά ή άλλα. Η συνέπεια είναι να μειώνονται οι υποψήφιοι, αλλά και να εγκαταλείπουν απόφοιτοι.
Η μεγάλη “κατρακύλα” στα νούμερα έγινε την εποχή της πανδημίας, με την σιωπηλή παραίτηση να φτάνει ποσοστό κοντά στο 65%.
Από όσα διάβασες και όσα ακολουθούν, γίνεται ξεκάθαρο πως οι νέοι χρειάζονται λόγο για να κάνουν τις σχετικές σπουδές, να μην εγκαταλείψουν την Ελλάδα και να προτιμήσουν το Εθνικό Σύστημα Υγείας. Δηλαδή, χρειάζεται πολιτική βούληση που προς το παρόν δεν υπάρχει.
Οι, εκτός εποχής, μισθοί
Σε ιστοσελίδα εύρεσης εργασίας αναφέρονται παραδείγματα μισθών νοσηλευτικού προσωπικού, ανάλογα και με την προϋπηρεσία και βάσει στοιχείων που έχει δώσει και η Πανελλήνια Ομοσπονδία Εργαζομένων Δημόσιων Νοσοκομείων (ΠΟΕΔΗΝ).
Στην Ευρώπη οι μισθοί αρχίζουν από 1.400 έως 2.000 ευρώ, καθαρά.
Στην Ελλάδα ξεκινούν
- από 836 έως 1.210 ευρώ (μεικτά) λαμβάνουν οι νεοδιόριστοι απόφοιτοι πανεπιστημίου.
- από 736 έως 940 ευρώ παίρνουν οι βοηθοί νοσηλευτή. Γίνονται από 1.280 έως 1.350 στην πενταετία, ενώ υπάρχουν αυξήσεις κάθε πέντε χρόνια. Στα 20+ ο μισθός φτάνει τα 2.000 ευρώ, πάντα μεικτά.
- από 1.800 και 2.200 ευρώ, καθαρά στα “δύσκολα” τμήματα, όπως για παράδειγμα τις ΜΕΘ.
Σε όλες τις περιπτώσεις, υπάρχουν επιδόματα όπως αυτά για εφημερίες (250 με τουλάχιστον 450 ευρώ), τα νυχτερινά και οι αργίες (25%) και αυτό της νοσηλευτικής υπηρεσίας (140 με 180 ευρώ).
Τα -αιώνια- βαρέα ανθυγιεινά και τα άλλα μέτρα της κυβέρνησης
H κυβέρνηση έχει εξαγγείλει πως θα ενταχθούν όλοι οι νοσηλευτές στα βαρέα ανθυγιεινά επαγγέλματα, ενώ συζητείται η δημιουργία ειδικού κλάδου στο ΕΣΥ, προκειμένου να είναι εφικτές οι αυξήσεις στις απολαβές και οι ταχύτερες προσλήψεις.
Σε ό,τι αφορά την ένταξη στα βαρέα ανθυγιεινά, όπως λέει ο κύριος Παπαδήμας «πρόκειται για ένα πάγιο αίτημα από τότε που διορίστηκα στο ΕΚΑΒ το 1991», ενώ το ίδιο συμβαίνει και με το νοσηλευτικό προσωπικό του ΕΣΥ που επίσης, έχει ακούσει αμέτρητες σχετικές κυβερνητικές εξαγγελίες, όπως και προεκλογικές υποσχέσεις.
Για την ιστορία, οι νοσηλευτές στον ιδιωτικό τομέα είναι ενταγμένοι στα βαρέα ανθυγιεινά και οι ελάχιστοι του δημοσίου που προσελήφθησαν από το 2011 και μετά.
«Περιμένουμε να εξειδικευτεί περισσότερο αυτό που θα δούμε.
Στις συναντήσεις που είχαμε με την πολιτική ηγεσία, έχουν ένα πρόβλημα όλοι: αναγνωρίζουν και σε εμάς και στους νοσηλευτές και σε άλλα ιατρικά και παραϊατρικά επαγγέλματα, σε εργαζόμενους στα νοσοκομεία, την επικινδυνότητα, την ανθυγιεινότητα του επαγγέλματος.
«Επειδή όμως, οι προσλήψεις καθυστερούν φοβούνται όλες οι κυβερνήσεις ότι αν ξαφνικά βρεθούν 5.000 εργαζόμενοι στον χώρο της υγείας στα πρόθυρα της συνταξιοδότησης λόγω ένταξης στα βαρέα ανθυγιεινά πώς θα αναπληρωθούν άμεσα αυτές οι θέσεις;»
Βλέπετε, οι διαδικασίες μέσω ΑΣΕΠ είναι χρονοβόρες. Μπορεί να πάρουν και δύο και δυόμισι χρόνια».
Έτσι, το νοσηλευτικό προσωπικό είναι σε ομηρία.
«Περιμένουμε να δούμε τι ακριβώς θα γίνει. Πώς θα εξειδικευτεί αυτό το μέτρο, ποιοι θα ενταχθούν, πώς θα ενταχθούν. Είμαστε σε κατάσταση αναμονής».
news247.gr
