«Ξεκινάς χωρίς να ξέρεις τι σε περιμένει την κάθε μέρα, με άγνωστα περιστατικά και άγνωστες συνθήκες», αναφέρει ο Νίκος Καλογιαννάκης στο Cretaone
Εν μέσω Μεγάλης Εβδομάδας, κι οι περισσότεροι προετοιμάζονται για τις γιορτές, όμως οι άνθρωποι του ΕΚΑΒ σηκώνουν το δικό τους βάρος καθημερινά, καθώς για εκείνους κάθε μέρα ξεκινά χωρίς να ξέρουν τι θα αντιμετωπίσουν, μπορεί να είναι ήσυχη, αλλά μέσα σε λίγα λεπτά να μετατραπεί σε έναν κυκεώνα επειγόντων περιστατικών, όπου κάθε δευτερόλεπτο μετράει για τη ζωή ενός ασθενούς», όπως αποκαλύπτει ο πρόεδρος εργαζομένων του ΕΚΑΒ Ηρακλείου, κ. Νίκος Καλογιαννάκης στο Cretaone.
«Oι διασώστες καλούνται να ανταποκριθούν σε επείγοντα περιστατικά όλο το 24ωρο, 365 ημέρες τον χρόνο, μακριά από την οικογένεια και την προσωπική τους ζωή».
«Δεν υπάρχει τυπική μέρα στο ΕΚΑΒ», όπως περιγράφει, «ξεκινάς χωρίς να ξέρεις τι σε περιμένει την κάθε μέρα, με άγνωστα περιστατικά και άγνωστες συνθήκες. Η ψυχολογία σου επηρεάζεται, κι αυτό το φορτίο μένει μαζί σου».
Συνεχής πίεση, επικίνδυνες συνθήκες επιβαρύνουν ακόμα και την υγεία των διασωστών, με πολλούς υπαλλήλους να αντιμετωπίζουν προβλήματα υγείας, όπως καρδιολογικά προβλήματα, ζάχαρο ή πόνους στη μέση ως αποτέλεσμα του επαγγελματικού burnout που χαρακτηρίζει τον χώρο.
«Το καλό είναι ότι ό,τι γίνεται μένει εκεί κι όταν ανοίγεις την πόρτα του σπιτιού όλα τα αφήνεις απ’ έξω, πρέπει να τα αποβάλεις, καθώς θα δημιουργηθούν κι άλλα προβλήματα αν τα μεταφέρεις στο σπίτι σου».
«Όταν πρέπει να δουλέψεις στο μέγιστο για να σώσεις μια ζωή, μετά από χρόνια, το σώμα σου αρχίζει να δείχνει τα σημάδια», εξηγεί.
«Δουλεύουμε 24 ώρες το 24ωρο, χωρίς πραγματικές αργίες», συνεχίζει. «Αν δουλέψεις την Πρωτοχρονιά, δεν θα δουλέψεις τα Χριστούγεννα. Αν δεν δουλέψεις Πάσχα μια χρονιά, θα δουλέψεις την επόμενη. Προσπαθούμε να μοιράσουμε τις βάρδιες, δεν γίνεται να περάσεις χρονιά χωρίς να δουλέψεις αργίες», τονίζει ο κ. Καλογιαννάκης.
«Η αίσθηση ότι δεν μπορείς να είσαι με την οικογένεια στις γιορτές προσθέτει ένα διπλό βάρος, μια απογοήτευση», σύμφωνα με τον πρόεδρο των εργαζομένων του ΕΚΑΒ.
«Το Πάσχα ή τις υπόλοιπες αργίες, υπάρχει μεγαλύτερο ψυχολογικό βάρος γιατί δεν είσαι στο σπίτι σου, κι αυτό είναι ακόμα πιο δύσκολο για τους ανθρώπους που δουλεύουν σε άλλες περιοχές μακριά από την οικογένειά τους, δηλαδή που έχουνε διοριστεί σε άλλες περιοχές», αναφέρει.
Παρόλα αυτά, ο κ. Καλογιαννάκης υπογραμμίζει ότι οι κυβερνήσεις δεν έχουν αναγνωρίσει επαρκώς το έργο του ΕΚΑΒ. «Το κράτος και όλες οι κυβερνήσεις διαχρονικά δεν έχουν δώσει την απαιτούμενη σημασία και σεβασμό στον οργανισμό που λέγεται ΕΚΑΒ, με αποτέλεσμα να παραμένει διαχρονικά υποστηριζόμενο με «πρόχειρες λύσεις» και χωρίς ουσιαστικό σχεδιασμό ενίσχυσης».
Οι υποδομές είναι παλιές, τα νοσοκομεία δεν υποστηρίζουν σωστά τα πληρώματα, και η διαχείριση των ασθενοφόρων είναι κατακερματισμένη. «Πρέπει να υπάρχει ένας ενιαίος φορέας, με κεντρικό προγραμματισμό για όλα τα ασθενοφόρα. Τότε μόνο θα βελτιωθεί η κατάσταση», τονίζει.
«Η πραγματικότητα για τους ανθρώπους του ΕΚΑΒ είναι σκληρή και απαιτητική, καθώς κάθε βάρδια αποτελεί πρόκληση, κάθε ημέρα μια μάχη με το άγνωστο, και κάθε ώρα μια δοκιμασία για την ψυχική και σωματική τους αντοχή, αλλά παρά τις δυσκολίες, οι διασώστες συνεχίζουν αδιάκοπα το έργο τους, αποδεικνύοντας έμπρακτα τον κρίσιμο ρόλο τους στο σύστημα υγείας», κατέληξε ο κ. Καλογιαννάκης.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου